Klantenservice workflows en AI-automatisering

Een workflow begint bij een trigger en loopt van daaruit door de stappen die je erachter zet. Je sleept ze op hun plek, zonder code, en wat je tekent is precies wat er draait.

Je kunt ook beschrijven wat het proces moet doen en Cuego zet de eerste versie voor je neer. Die pas je daarna gewoon aan: makkelijker beginnen bij iets dat er al staat dan bij een leeg canvas.

De stappen doen elk één ding. Gegevens uit een bericht halen, een klant of bestelling opzoeken, je webshop bevragen, een mail sturen, een taak aanmaken, of de AI iets laten formuleren.

Splitsen kan op twee manieren, en dat onderscheid doet ertoe. Op een harde voorwaarde, zoals of er wel een ordernummer gevonden is. Of op wat de klant blijkt te willen, waarbij de AI het bericht indeelt in categorieën die jij hebt beschreven.

Een harde voorwaarde is voorspelbaar en een AI-indeling is flexibel. Zet de onomkeerbare stappen daarom achter de harde voorwaarde.

Een workflow mag zelf een status opzoeken en een update sturen. Bij een stap die iets verandert in je eigen systeem, zoals een terugbetaling, kun je een goedkeuring ertussen zetten.

Die keuze maak je niet op hoe ingewikkeld de stap is, maar op wat het kost als hij fout gaat. Een verkeerd verstuurde statusupdate corrigeer je met een tweede bericht. Een verkeerde terugbetaling moet je terugvragen bij iemand die dat geld al heeft ontvangen.

Elke keer dat een workflow loopt, wordt de run bewaard, en per stap wat eruit kwam. Je ziet dus welke trigger afging, welke kant een splitsing op ging en wat elke stap teruggaf.

Zonder die historie is een automatisering niet te repareren. Je weet dan wel dat een klant een verkeerd bericht kreeg, maar niet bij welke stap het misging, en je gaat gokken.